Home Nieuws Een open brief aan de betogers van een werkende burger
29
sep
2016

Een open brief aan de betogers van een werkende burger

Na de zoveelste betoging vandaag kroop een Jong N-VA bestuurslid in zijn pen. Hij schreef een open brief aan de betogers waar hij zijn frustraties uit als werkende burger. 

Beste betogers, beste NMBS

Er moet mij iets van het hart. Ik geef vooraf hoogmoedig toe, de frustraties zitten hoog en dus vergeef me de beschuldigende ondertoon.

Jullie vieren vandaag het 2-jarig bestaan van de regering Michel. Een andere reden kan ik me niet indenken om op straat te komen. Attent, en daar horen natuurlijk van ’s morgens vroeg lekkere pintjes bij. De auto kan immers in de garage blijven, aangezien het financieel aderlatende NMBS de rode, groene en blauwe jassen met plezier tegen een verlaagd tarief met extra en dure treinen op hun bestemming brengen. Het hoogtepunt van de festiviteiten is de grote, hartverwarmende betoging, waarbij iedereen gelijk is ongeacht de kleur. Daarbij dreigen bepaalde mensen, zoals in het verleden reeds gebleken is, al eens uit hun rol te vallen door niet alleen de economie schade toe te brengen, maar ook de materiële Brusselse infrastructuur.

Nu, een betoging lijkt me toch een vreemd middel om iets te vieren. Slecht gevoel voor humor, of moeten we de viering eigenlijk als een protestactie zien? Ik gok het tweede (gelet op het verleden), maar vervolgens begon ik mij af te vragen tegen wat men precies protesteerde/manifesteerde. Het was echter een opluchting toen ik merkte en hoorde dat niet alleen ik het niet kon achterhalen, maar ook die vriendelijke rechtvaardigheidsstrijders (lees: betogers) zelf niet. De geprezen leiders hadden instructies gegeven die opgevolgd dienden te worden, en zo geschiedde. Zonder nadenken, zonder bepaalde dingen in vraag te stellen.

Ik ben dan zelf maar eens gaan zoeken op het world wide web waar vakbonden het zo moeilijk mee hebben.

Men kaart vooreerst blijkbaar het jobverlies aan. Alle cijfers tonen nochtans aan dat de private jobcreatie door bedrijven gestegen is onder de regering Michel. De koopkracht is ondanks de facturen gestegen en er zijn veel meer startende ondernemingen die werkgelegenheid verschaffen. Betogingen en stakingen brengen de economische welvaart in gevaar. De economie neemt immers geen snipperdagjes. Echter, de gesubsidieerde geldautomaten die de vakbonden zijn, hebben de werklozen nodig om zichzelf in stand te houden. Zij vormen immers een groot deel van de leden, aangezien die de werkloosheidsuitkering uitbetalen.

De Wet-Peeters wordt ook aangevallen. Daar kan ik wel begrip voor opbrengen, want hiermee wordt de anti-flexibiliteit op de arbeidsmarkt in stand gehouden en zelfs duurder gemaakt voor de werkgevers in sommige gevallen. De 38-uren week op jaarbasis, waar reeds een overgroot deel van de werknemers onder valt, is eerder een logische maatregel dan een revolutionaire maatregel. Maar om een betoging te organiseren om de werkgevers te steunen terwijl de wet er zelfs helemaal nog niet is, lijkt me toch wat ver te gaan. Zeker indien men weet dat de vakbonden de grootste fan zijn van anti-flexibiliteit en liefst terug naar 19e eeuw zouden willen gaan. Het besef dat een flexibele arbeidsmarkt noodzakelijk is om koopkracht voor de mensen te behouden, dringt nog niet door. Anno 2016 willen mensen zelf hun loopbaan en werk kunnen bepalen.

Een ander groot topic is de graaiende cultuur van grote ondernemingen. Hypocriet, beste betogers, aangezien jullie vereniging zonder rechtspersoonlijkheid een van de beste voorbeelden van fiscale optimalisatie is.

De andere zaken die ik op de massaal verspreide pamflets – mijn excuses aan de gesneuvelde bomen - heb zien staan, waren niet bevorderend voor mijn hart. Hallucinant. Moesten leugens strafbaar zijn, dan zouden onze geprezen vakbondsleiders toch wel vaak op het strafbankje plaats moeten nemen. Soms heb ik zelfs medelijden, aangezien die mensen blind vertrouwen op die pamflets en dat aannemen als waarheid. Zelf eens nadenken zit er vaak niet in.

Er is nog veel werk in een objectieve, correcte berichtgeving, en de nationale media werkt vlotjes mee aan de negatieve perceptievorming. Scandinavische landen bewijzen nochtans dat de recepten die deze regering ook gebruikt, wel degelijk werken. Vlaanderen is een fantastische regio, maar wordt tegengewerkt door onwetendheid.

 

Verder wil ik hier beginnen afronden. Alleen dit nog. De put die door de vorige, vooral rood gekleurde, regeringen geslagen, moet eenmaal terug opgevuld worden. En de enige juiste recepten om dit te bereiken, zijn diegene die nu op tafel liggen; het zou zelfs nog veel verder moeten gaan om de economie de boost te geven die het nodig heeft, maar de vakbonden trekken zonder een greintje fatsoen en besef van de economische realiteit voortdurend aan de handrem. En die handrem is nefast voor onze arbeidsmarkt en economie. Roepen zonder concrete voorstellen.

 

Om af te sluiten nog een speciale vermelding voor De Lijn. Die waren zo attent geweest om een attest ter beschikking te stellen voor de mensen die niet op hun werk of op school geraakten deze ochtend. Voor kinderen is onderwijs een belangrijke hefboom tegen armoede later, maar dit lijkt voor de betogers en De Lijn geen probleem. Zo ook zijn de mensen die de economie draaiende willen houden en aan het werk willen, slechts ondergeschikt aan hun eigen belang om een snipperdagje te nemen. Laat het nu net die mensen zijn die het luidst roepen indien buitenlandse ondernemingen de talloze en voortdurende collectieve vakbondsacties beu zijn en wegtrekken uit ons land.

Neem jullie verantwoordelijkheid en informeer jullie correct.

P.S. Geniet van de pintjes van multinational AB Inbev. Ze zullen jullie daar dankbaar zijn.

Groeten

Een werkende burger